Wasza sekwencja lemlist,
z głosem i telefonem.

Webhookami w obie strony, bez kodu do utrzymywania. Kierujecie webhooka lemlist na Sono dla zdarzeń, które Was interesują, a Sono oddzwania do lemlist, żeby zaktualizować leada — wstrzymać sekwencję, oznaczyć jako zainteresowanego albo zapisać zmienną własną, z której skorzysta kolejny mail. Jeśli wolicie przejść przez Zapiera, Make'a lub n8n, działa to tak samo.

Zwykłe zdarzenia kampanii: mail wysłany, otwarty, kliknięty, odpowiedziany, odbity, wypisanie, oznaczenie jako zainteresowany lub niezainteresowany oraz dojście do konkretnego kroku sekwencji. Wy wybieracie, które mają znaczenie. Typowy układ to rozmowa AI po trzech otwarciach bez odpowiedzi i wiadomość WhatsApp dzień po rozmowie, która trafiła na pocztę głosową.

Zaczyna od nawiązania do maila, który lead już dostał, więc rozmowa jest kontynuacją, a nie zimnym najściem. Dalej kwalifikuje według kryteriów, które zdefiniujecie, odpowiada na pytania zadawane przez Waszych kupujących i umawia spotkanie prosto w kalendarzu. Wszystko poza scenariuszem trafia do człowieka, a transkrypcja i tak ląduje przy leadzie.

Bo warto dzwonić właśnie do tych leadów, których sekwencja już rozgrzała, a sam mail nie powie Wam, dlaczego ktoś, kto otworzył cztery razy, nigdy nie odpisał. Rozmowa dociera do tej osoby w kanale o dużo mniejszej konkurencji i daje odpowiedź — tak, nie albo nie teraz — zamiast kolejnego cichego otwarcia.

Jako kanał między mailem a rozmową. Sono wysyła wiadomości WhatsApp z Waszego numeru na te momenty, w których telefon to za dużo, a kolejny mail za mało: potwierdzenie spotkania, follow-up po nieodebranej rozmowie, ponowne wysłanie linku. Odpowiedzi wracają do tego samego wątku, a Sono może prowadzić rozmowę dalej albo ją przekazać.

Nie. Sono zapisuje dane do lemlist i czyta stan leada przed działaniem, więc lead, który odpowiedział na maila, wypada z kolejki do dzwonienia, a lead, który umówił się w rozmowie, zostaje zatrzymany w sekwencji. Listy wykluczeń, oznaczenia „nie dzwonić” i wypisania są respektowane we wszystkich trzech kanałach naraz, a nie osobno w każdym.

Sono na początku każdej rozmowy informuje, że jest asystentem AI, przestrzega ograniczeń godzin połączeń i rejestrów „nie dzwonić” oraz nagrywa i transkrybuje każdą rozmowę na potrzeby audytu. Wiadomości WhatsApp wychodzą z Waszego firmowego numeru, na Waszych szablonach i z Waszą obsługą rezygnacji. To, które przepisy obowiązują, zależy od rynku i bazy, więc kampanię konfiguruje się wokół nich, a nie odwrotnie.

Podłączenie webhooków i zmapowanie zdarzeń zwykle zajmuje mniej niż dzień. Prawdziwy czas pochłania napisanie i przejrzenie scenariusza rozmowy, kryteriów kwalifikacji i szablonów WhatsApp — większość zespołów prowadzi pierwszą kampanię w ciągu jednego do dwóch tygodni i dostraja ją na podstawie nagrań.

W obie strony. Na zewnątrz webhooki lemlist wypychają zdarzenia kampanii do Sono na bieżąco, więc nie ma odpytywania ani opóźnienia. Do środka Sono zapisuje przez API lemlist — wstrzymuje sekwencję, oznacza leada jako zainteresowanego, ustawia zmienną własną, pod którą spersonalizuje się kolejny mail. Wszystko, co robi integracja, jest dla Was dostępne przez to samo API, jeśli chcecie budować na tym dalej.

Nie do końca, a różnica ma znaczenie dla tego, jak odbierane są te rozmowy. Cold calling to dzwonienie po bazie, która nigdy o Was nie słyszała. Tutaj każdy lead, do którego dzwoni Sono, dostał już jednego lub kilka maili z Waszej kampanii lemlist i zwykle je otworzył albo kliknął, więc asystent zaczyna od nawiązania do tego maila. To bliżej rozmowy follow-up prowadzonej przez AI niż zimnego telefonu — i dlatego wskaźniki dodzwonień i rozmów zachowują się inaczej niż na zimnej bazie.

Nie, a integracja nie miałaby wtedy sensu. lemlist zostaje systemem źródłowym dla sekwencji mailowej i kampanii; Sono jest dołożonym do niej kanałem. lemlist jest znakiem towarowym swojego właściciela, a Sono jest niezależnym produktem.